Παρατηρητήριο Αιολικής Ενέργειας

Τώρα που κατατέθηκε το νομοσχέδιο στη Βουλή, παίρνω την ευκαιρία να πω τη γνώμη μου για το πώς μπορεί καθένας από μας να βοηθήσει.

Είναι σημαντικό καθένας από μας, με δικιά του πρωτοβουλία, να ενημερώσει τη βουλή (αν είναι δυνατό και τον τύπο) με όποιο τρόπο μπορεί. Δεν χρειάζεται να εκπροσωπώ κάποιον άλλο εκτός από τον εαυτό μου, και δεν χρειάζεται να πάρω οδηγίες από κάποιον άλλο για να δράσω. Ούτε πρέπει να εφησυχάζω («δεν είναι δικιά μου δουλειά να πάω στη Βουλή, ας το κάνει ο πρόεδρος του Δικτύου Αιγαίου»). Είναι δουλειά όλων μας να πάμε στη Βουλή. Επίσης, ο διαθέσιμος χρόνος είναι πολύ λίγος, και δεν υπάρχει δυνατότητα για αναβολές. Πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε σήμερα.

Στη Βουλή υπάρχουν διάφορες επιτροπές, καθεμιά από τις οποίες αποτελείται από περίπου 50 βουλευτές. Κάθε νομοσχέδιο το παραλαμβάνει πρώτα μια επιτροπή. Αφού συνεδριάσει η επιτροπή, στη συνέχεια το νομοσχέδιο πηγαίνει στην ολομέλεια. Για το εν λόγω νομοσχέδιο, όπως πληροφορήθηκα από τη Βουλή τηλεφωνικά, αρμόδια είναι η Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου.

Άλλο κυβέρνηση, άλλο βουλή, άλλο τύπος. Το ότι στη διαβούλευση είπα τη γνώμη μου στην κυβέρνηση δεν σημαίνει ότι το έμαθε και η βουλή. Το ότι έβγαλα ένα δελτίο τύπου που έλαβε διαστάσεις δεν σημαίνει ότι το έχουν πληροφορηθεί οι βουλευτές. Τέλος, το ότι ενημέρωσα τους βουλευτές για κάτι δεν σημαίνει ότι θα το μάθει ο τύπος. Στην περίπτωση ενός νομοσχεδίου που έχει κατατεθεί στη βουλή, προέχει η ενημέρωση των βουλευτών, και ακολουθεί η ενημέρωση του τύπου.

Για να ενημερώσω ένα βουλευτή υπάρχουν πολλοί τρόποι. Όσο πιο αποτελεσματική είναι η μέθοδος επικοινωνίας, τόσο περισσότερο κόπο και χρόνο απαιτεί από την πλευρά μας. Οι πιο βασικοί τρόποι, με σειρά αποτελεσματικότητας, είναι οι εξής:

1. Η προσωπική επαφή (το πιο αποτελεσματικό)
2. Το τηλεφώνημα (συνήθως συνδυάζεται με κάτι από τα παρακάτω, "σας έστειλα ένα email που έτσι κι έτσι")
3. Η επιστολή και γενικότερα το εκτυπωμένο υλικό που παραδίδεται είτε με το ταχυδρομείο, είτε στην ταχυδρομική θυρίδα του βουλευτή στο κτίριο της Βουλής
4. Το φαξ
5. Το email (το λιγότερο αποτελεσματικό)

Την προσωπική επαφή και το τηλεφώνημα προσπαθούμε να τα καταφέρουμε με τον ίδιο το βουλευτή, αλλά μπορούμε και με κάποιο βοηθό ή γραμματέα του.

Για την προσωπική επαφή και για τη διανομή υλικού στις ταχυδρομικές θυρίδες των βουλευτών, χρειάζεται να μπούμε στο κτίριο της Βουλής. Αν σκοπεύετε να κάνετε κάτι τέτοιο, θα πρέπει να επικοινωνήσετε πρώτα με κάποιον γνωστό σας στη Βουλή (βουλευτή, βοηθό βουλευτή, προσωπικό, ή οποιονδήποτε μπορεί να ξέρει) για να σας πει τη διαδικασία ή για να σας βοηθήσει.

Αν είναι δύσκολο να βγάλουμε 300 αντίγραφα και να τα μοιράσουμε σε όλες τις θυρίδες, τότε βγάζουμε τόσα αντίγραφα όσα είναι τα μέλη της αρμόδιας επιτροπής, δηλαδή περίπου 50, και τα μοιράζουμε στις θυρίδες τους. Γι' αυτό πρέπει να έχουμε μαζί μας τον κατάλογο των μελών της επιτροπής, ταξινομημένων ανά κόμμα και μετά αλφαβητικά (όπως τα βγάζει η σελίδα της βουλής).

Είναι καλύτερο να αφήνουμε στη θυρίδα ενός βουλευτή ένα πολύ σύντομο μήνυμα κάθε μέρα, παρά να αφήσουμε μία φορά ένα εκτενές και λεπτομερές κείμενο.

Θέλουμε τη συμμαχία των βουλευτών, γιατί αυτοί είναι που μπορούν να σταματήσουν το νομοσχέδιο. Ποτέ δεν βρίζουμε κάποιον του οποίου ζητάμε τη βοήθεια. Αντίθετα, του εξηγούμε ευγενικά το πρόβλημά μας, και ακούμε τι μας λέει. Κάποιοι βουλευτές είναι πουλημένοι και υποκριτές, κάποιοι είναι ηλίθιοι, κάποιοι όμως είναι καλοί. Ξεκινάμε πάντα με καλή διάθεση, θεωρώντας πάντα την καλή εκδοχή. Αν ο άλλος είναι πουλημένος, θα το καταλάβουμε ούτως ή άλλως (και να μην το καταλάβουμε δεν χάθηκε ο κόσμος). Αν όμως είναι καλός, και εμείς κάτσουμε απέναντί του με καχυποψία, τότε δεν θα ακούμε τι λέει, και θα τον βγάλουμε κακό ούτως ή άλλως.

Ένας βουλευτής μπορεί να θέλει να μας βοηθήσει, έχει όμως τα δικά του εσωβουλευτικά και εσωκομματικά προβλήματα και δεν πρόκειται να βάλει το κεφάλι του στη λαιμητόμο. Αφού λοιπόν του εξηγήσουμε το πρόβλημά μας, σταματάμε να μιλάμε και ακούμε προσεκτικά τι μας λέει. Μπορεί να είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που περιμένουμε, και πρέπει να ακούμε και να είμαστε ανοιχτοί. Μπορεί να μας βοηθήσει μόνο αν τον βοηθήσουμε να μας βοηθήσει.

Κάθε ενέργεια βοηθάει. Αν αυτό που μπορώ να κάνω είναι να στείλω email, δεν το σνομπάρω επειδή είναι το λιγότερο αποτελεσματικό. Αν δεν μπορώ να πηγαίνω κάθε λίγες μέρες στη βουλή να αφήνω ένα σύντομο μήνυμα, πηγαίνω τη μία φορά που μπορώ για να αφήσω το ένα κείμενο που μπορώ.

Τέλος, όπως πάντα, ο πιο βασικός κανόνας είναι πως μπορούμε να παραβιάσουμε όλους τους άλλους κανόνες, αλλά πρέπει να κρίνουμε πότε θα το κάνουμε.